Wystąpienie: Witold Tumanowicz

Stanowisko

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W pierwszym czytaniu wskazywaliśmy, że zaostrzenie odpowiedzialności za najbardziej niebezpieczne zachowania na przejazdach kolejowych jest uzasadnione. Kierowca, który świadomie wjeżdża na przejazd przy włączonej sygnalizacji albo bez możliwości zjechania z torowiska, stwarza zagrożenie nie tylko dla siebie, ale również dla pasażerów pociągu i innych uczestników ruchu. Dlatego zatrzymanie prawa jazdy w takich przypadkach oraz obowiązkowe zakazy prowadzenia pojazdów za spowodowanie katastrofy lub sprowadzenie jej bezpośredniego niebezpieczeństwa oceniamy pozytywnie.

Chcę jednak wrócić do kwestii, którą podnosiliśmy już podczas pierwszego czytania. Kara działa przede wszystkim wtedy, kiedy kierowca wie, jak powinien zachować się w sytuacji zagrożenia. Jeżeli samochód zostanie uwięziony między zamkniętymi rogatkami, najważniejsze jest natychmiastowe opuszczenie torowiska. Tymczasem wielu kierowców może nie wiedzieć, że w takiej sytuacji należy po prostu przejechać przez rogatkę i ją wyłamać.

Dlatego obok zaostrzania sankcji potrzebujemy prostych działań prewencyjnych. Warto rozważyć czytelne oznaczenia na rogatkach informujące kierowców, że w sytuacji zagrożenia mogą je wyłamać i zjechać z torów. Taka informacja może w krytycznej chwili być bardziej użyteczna niż świadomość wysokości kary. Bezpieczeństwo na przejazdach kolejowych powinno opierać się zarówno na odpowiedzialności kierowców, jak i na rozwiązaniach, które pomagają im właściwie zareagować, kiedy znajdą się w niebezpiecznej sytuacji. Dziękuję.