Emanuel Mendel
Neurolog, polityk, psychiatra
- Urodzony
- 28 października 1839, Bolesławiec
- Zmarł
- 23 czerwca 1907, Pankow
- Zawody
- neurolog, polityk, psychiatra
Emanuel Ernst Mendel był niemieckim neurologiem i psychiatrą, a także politykiem. Urodził się 28 października 1839 roku w Bunzlau, dzisiejszym Bolesławcu, w rodzinie kupieckiej. Studiował medycynę we Wrocławiu i Berlinie, gdzie ukończył studia w 1860 roku. Był profesorem na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma oraz dyrektorem berlińskiej polikliniki.
W 1882 roku założył i wydawał „Neurologisches Centralblatt”, czasopismo Berlińskiego Towarzystwa Psychiatrów i Neurologów. Zajmował się między innymi padaczką i porażeniem postępującym, a w leczeniu choroby Parkinsona wprowadził duboizynę, pozyskiwaną z australijskiej rośliny Duboisia myoporoides. Opowiadał się za łączeniem neurologii i psychiatrii. Należał do Deutsche Fortschrittspartei i przez dwie kadencje, od 1877 do 1881 roku, zasiadał w Reichstagu. Napisał podręcznik psychiatrii „Leitfaden der Psychiatrie für Studirende der Medicin”. Zmarł 23 czerwca 1907 roku w Berlinie-Pankow.
Na podstawie artykułu „Emanuel Mendel” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.